Burada öyküler yazıyorum. Yani uyduruyorum; içimden geldiği gibi, gözümün, aklımın değdiği yerlerden. Bu kez canım uydurmak istemiyor. Anlatmak istiyorum, en çok da kendime. Kendime anlattıklarımı da kağıda bırakıyorum ki bir gün bundan çok uzun zaman sonra, artık hatırlayamayacağım kadar uzun zaman sonra, okuduklarım bana bu günlerimi anımsatsın. Bu anı, kara anı!  An kara! Unutmamam gerekir! … Şeker yazar gibi okumayı sürdür