Bu yaşananları hâlâ “münferit” diye anlatan herkes ya gerçeği görmüyor ya da görmek istemiyor. Okullarda patlayan şiddet, çocukların bir anda “bozulması” değil; bu ülkenin uzun süredir biriktirdiği öfkenin, ihmalin ve çürümenin dışa vurumu. Kahramanmaraş’ta yaşanan son katliam da bunun en çıplak örneği. Bir çocuk eline silah alıp sınıf basıyorsa, orada sadece bir fail yoktur; orada … Okul değil, çöküş: Çocukların değil sistemin şiddeti okumayı sürdür