Fransa’da emekçilere ülke ekonomisi adına parmak sallayanların, bu ekonominin çalışanlara reva gördüğü hayat hakkında söyleyecek içi dolu tek bir sözü kalmadı. Yoksullaşmayı “ekonomik zorunluluk” diye savunup kârların aksamasını kıyamet alameti gibi pazarlayanların hipokrasisi, grevcilere yönelttikleri suçlamaların gürültüsü altında saklanamayacak kadar açıkta. Geçinemeyen insana sabrı buyururken sözümona “memleketin geleceğini” koruduklarını söylemeleri, çalışanların geleceksizliği pahasına sürdürülecek ayrıcalıklarına … Fransa’da tarihsel inat: Sokağın diyalektiği okumayı sürdür