Sanat, yalnızca estetik bir deneyim sunmakla sınırlı kalmaz; Pierre Bourdieu’nün kültürel sermaye kavramı çerçevesinde düşünüldüğünde, iktidar ilişkilerinin üretildiği ve yeniden yapılandırıldığı bir alan olarak toplumsal hafızayı, kimlik inşasını ve siyasal gerilimleri de yansıtır ve dönüştürür. Keza Jacques Rancière de “duyusal paylaşım” (partage du sensible) kavramıyla sanatın belirli toplumsal düzenleri meşrulaştıran veya onlara karşı çıkan bir … Ahmet Güneştekin’in ‘Kayıp Alfabe’ Sergisi Neden Eleştiriliyor? okumayı sürdür